Page content

Pachtovereenkomst

Pachtovereenkomst

Een pachtovereenkomst regelt de afspraken tussen pachter en verpachter.
De juridische definitie van pacht is opgenomen in artikel 7:311 van het Burgerlijk Wetboek en luidt:

Pacht is de overeenkomst waarbij de ene partij, de verpachter, zich verbindt aan de andere partij, de pachter, een onroerende zaak of een gedeelte daarvan in gebruik te verstrekken ter uitoefening van de landbouw en de pachter zich verbindt tot een tegenprestatie.

In de pachtovereenkomst wordt geregeld welk stuk grond de verhuurder (de verpachter) in gebruik geeft aan de huurder (de pachter). Deze laatste verricht hiervoor een tegenprestatie, meestal in de vorm van betaling van een pachtsom. Aan deze pachtsom zijn wettelijke maxima verbonden.

De pachtovereenkomst moet – anders dan de huurovereenkomst – schriftelijk worden aangegaan (zie artikel 7:317 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek). Tevens moet een pachtovereenkomst worden goedgekeurd door de zogenaamde ‘Grondkamer’ (zie artikel 7:318 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek). Grondkamers houden zich bezig met de bevordering van goede pachtverhoudingen tussen partijen, onder andere door het toetsen van pachtovereenkomsten en herzieningen van pachtprijzen.

Een pachtovereenkomst wordt niet aangemerkt als een huurovereenkomst (zie artikel 7:201 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek). Pacht wordt afzonderlijk geregeld in titel 5 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek.

    Comment Section

    0 reacties op “Pachtovereenkomst

    Plaats een reactie


    *